|
مونالیزا
|
||
|
کبابِ قناری بر آتشِ سوسن و یاس/ روزگارِ غریبی ست، نازنین |
اما فکر می کنم....چه تلخ است حال کسی که فریاد دارد...و بغض راه گلویش را بسته..برای همیشه...
فکر می کنم...چه بد است حال کسی که منتظر کلام است از کسی که برای همیشه سکوت اختیار کرده است....
جمله ای را می خواندم در یک فیلمنامه:
"خداوند در مقابل هر چیز عزیزی که انسان از دست می دهد..برای او یک ارمغان در نظر می گیرد...و تا وقتی که آدم دارد برای آن چیز از دست داده بی تابی می کند..گرفتن ارمغانش را به تأخیر می اندازد."
|
|